Home ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ Προχωράμε για την 14χρονη υποχρεωτική δημόσια εκπαίδευση

Προχωράμε για την 14χρονη υποχρεωτική δημόσια εκπαίδευση

E-mail Εκτύπωση PDF

sxoleio


Έχοντας στόχο τη διαρκή αναβάθμιση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, η κυβέρνηση έχει προχωρήσει από το 2015 μέχρι σήμερα σε μια σειρά από κομβικές αλλά καθόλου αυτονόητες ρυθμίσεις στην Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Στις 28/1/2019  παρουσίασα ένα σημείωμα με κάποια πολύ σημαντικά βήματα που έχουν γίνει τα τελευταία 4 χρόνια στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση, με την υπόσχεση να επανέλθω για τις άλλες εκπαιδευτικές βαθμίδες.

Συνεχίζω σήμερα με κάποιες αυτονόητες ρυθμίσεις για την Αριστερά, που υλοποιήθηκαν στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, από το 2015 μέχρι σήμερα. Αυτονόητες για μια πολιτική δύναμη όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει ως στόχο τη διαρκή αναβάθμιση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, καθόλου αυτονόητες όμως για το σε πλήρη ιδεολογική σύγχυση κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, που πασχίζει με παλαιά και αποτυχημένα ιδεολογήματα να συγκροτήσει πρόγραμμα για την παιδεία του 2019.

Γιατί αυτονόητο είναι ότι από το 2016 όλα τα σχολεία ανοίγουν έγκαιρα και κανονικά το Σεπτέμβρη, με όλα τα βιβλία και τους εκπαιδευτικούς Γενικής και Ειδικής Αγωγής στη θέση τους, αλλά οι προηγούμενες κυβερνήσεις το στερούσαν από τους μαθητές και μαθήτριές μας, ενώ κάποιοι εξ΄αυτών (Διαμαντοπούλου το 2011) μοίρασαν και φωτοτυπίες αντί βιβλίων στα σχολεία.   

Αυτονόητη είναι για ένα δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα που θέλει να ενισχύσει την κριτική ικανότητα, τη σκέψη στα παιδιά που ζουν σε αυτή τη χώρα, η αύξηση του διδακτικού χρόνου σε συνδυασμό με τη μείωση του εξεταστικού φορτίου τους.  Γιατί έτσι περιορίζεται η αποστήθιση, αλλά και η ανάγκη της παραπαιδείας. Όμως και αυτό το αυτονόητο, είναι η σημερινή κυβέρνηση που το κάνει πράξη. Γιατί οι προηγούμενες κυβερνήσεις και την παραπαιδεία ήθελαν να ενισχύσουν και δεν επιθυμούσαν  να στηρίξουν μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα, την κριτική ικανότητα των αυριανών πολιτών της χώρας.  Στα βήματα που πραγματοποιούνται  σήμερα, αξίζει να σημειώσουμε την αναβάθμιση της Γ΄ τάξης του Γενικού Λυκείου και του απολυτηρίου, με εξάωρη διδασκαλία των 4 μαθημάτων των επιστημονικών πεδίων και δυνατότητα, για πρώτη φορά, της ελεύθερης πρόσβασης σε σημαντικό αριθμό Τμημάτων ΑΕΙ. Συνεχίζεται ως εκ τούτου, η  διαρκής προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ για ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Για την ενίσχυση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, έχουν γίνει μεταξύ άλλων και τα εξής: 

Θεσμοθετήθηκαν τετράμηνα αντί για τρίμηνα στο Γυμνάσιο, με στόχο τη μετατόπιση της εστίασης του γυμνασίου από την εξεταστική διαδικασία στην ουσιαστική μαθησιακή διαδικασία. Με τον χωρισμό σε τετράμηνα επέρχονται οι εξής αλλαγές: Αφενός τα υποχρεωτικά διαγωνίσματα κάθε τετραμήνου μπορούν να διενεργηθούν με μεγαλύτερη άνεση, ένα ή δύο σε κάθε βδομάδα, αφού το χρήσιμο χρονικό διάστημα διπλασιάζεται (τουλάχιστον από τα μέσα Οκτωβρίου έως 20 Ιανουαρίου και από τέλη Ιανουαρίου έως 31 Μαϊου). Αφετέρου οι εκπαιδευτικοί έχουν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους, ιδίως στο 1ο τετράμηνο, ώστε να γνωρίσουν καλά τους/τις μαθητές/τριες και να σχηματίσουν εμπεριστατωμένη γνώμη σχετικά με την επίδοσή τους, αξιοποιώντας πολλαπλούς τρόπους αξιολόγησης, χωρίς να χρειάζεται να καταφεύγουν σε τόσες γραπτές δοκιμασίες. Επίσης, στο 2ο τετράμηνο οι εκπαιδευτικοί μπορούν να επιλέξουν αντί ωριαίου διαγωνίσματος την ανάθεση μιας συνθετικής - δημιουργικής εργασίας.

Συντελέστηκε δραστική μείωση των γραπτώς εξεταζόμενων μαθημάτων σε Γυμνάσιο και Λύκειο. Στο Γυμνάσιο μειώθηκαν σε 4 για κάθε τάξη, από 12 (στην Α΄ Γυμνασίου), 13 (στη Β΄ Γυμνασίου) και 14 (στη Γ΄ γυμνασίου) που ήταν προηγουμένως. Στο Γενικό Λύκειο μειώθηκαν σε 8 από 14 (στην Α΄ Λυκείου), σε 6 από 16 (στη Β΄ Λυκείου) και σε 4 από 14 (στη Γ΄ Λυκείου). Στο Επαγγελματικό Λύκειο μειώθηκαν σε 6 από 14 (στην Α΄ Λυκείου), σε 6 από 16 (στη Β΄ Λυκείου) και σε 6 από 13-18 (στη Γ΄ Λυκείου). Και επειδή η δημόσια εκπαίδευση πρέπει να είναι για όλες και όλους, επαναλειτουργούν τα προγράμματα ενισχυτικής διδασκαλίας στο Γυμνάσιο, με περισσότερα από 500 Σχολικά Κέντρα Αντισταθμιστικής Εκπαίδευσης (ΣΚΑΕ) και με 1000 εκπαιδευτικούς σε όλες τις Περιφερειακές Διευθύνσεις. Θεσμοθετήθηκε δε, ειδική εξεταστική περίοδος για τους μετεξεταστέους στα τέλη Ιουνίου (και όχι το Σεπτέμβριο), με ενδιάμεση ενισχυτική διδασκαλία.

Έχουμε τρία νέα Καλλιτεχνικά Σχολεία (Κερατσίνι, Περιστέρι, Κοζάνη) και τρία νέα Μουσικά (Καστοριά, Λειβαδιά, Σάμος), ενώ προγραμματίζεται η λειτουργία δύο νέων, στην Ελευσίνα και στο Λασίθι.

Υπάρχει πλέον ιδιαίτερη πρόνοια για την ολοκλήρωση των εγκυκλίων σπουδών των μαθητών και μαθητριών που ανήκουν σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες (Ρομά και Μουσουλμανόπαιδες).

Θεσμοθετήθηκε το Κρατικό Πιστοποιητικό Πληροφορικής με παροχή  δωρεάν προαιρετικών μαθημάτων προετοιμασίας για τους μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου. Νέοι θεσμοί ενσωματώθηκαν  στο Γυμνάσιο: η Θεματική Εβδομάδα, οι Ημέρες Επαγγελματικού Προσανατολισμού, το Έτος Γνωστικού Αντικειμένου.

Καταργήθηκε το απαράδεκτο μέτρο της αναγραφής του χαρακτηρισμού της διαγωγής στους τίτλους σπουδών της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. για να αποφευχθεί ο εφ’ όρου ζωής στιγματισμός των σημερινών εφήβων.

Καθιερώθηκε τριετές (από τετραετές που ήταν) Εσπερινό Λύκειο (ΓΕΛ-ΕΠΑΛ), αίτημα πολλών χρόνων των εργαζόμενων μαθητών

Όπως και στην Πρωτοβάθμια, δημιουργήθηκαν και στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δομές υποδοχής εκπαίδευσης των προσφύγων (ΔΥΕΠ) και τμήματα υποδοχής τους, για τη σταδιακή τους ένταξη σε αυτά.

Όλα αυτά και αρκετά άλλα, ενώ σταμάτησε η συνεχής μείωση, κατά 34% από το 2009 ως το 2015,  των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση. Στους προϋπολογισμούς του 2017 και 2018 οι δαπάνες για την εκπαίδευση αυξήθηκαν σταθερά, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, φτάνοντας το 2,9% επί του ΑΕΠ. Δεν χωρεί αμφισβήτηση ότι οι δαπάνες αυτές παραμένουν χαμηλά. Είναι όμως σημαντικό, ένα πρώτο σταθερό βήμα, πως ανατράπηκε η αρνητική πρόβλεψη του μεσοπρόθεσμου 2014-18 της προηγούμενης κυβέρνησης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), για συνεχή μείωση των δημόσιων δαπανών για την παιδεία, οι οποίες θα μειώνονταν με βάση αυτή την πρόβλεψη και θα έφταναν μόλις στο 1,9 % επί του ΑΕΠ το 2018.

Ο στόχος μας - ο στόχος της Αριστεράς - για τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δεν μπορεί να είναι άλλος από την απόλυτη, απεριόριστη στήριξη της ως πραγματικά αυτόνομης βαθμίδας και όχι ως προθαλάμου του Πανεπιστημίου. Στην σταθερή πορεία αυτής της κυβέρνησης προς τη 14χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση για όλες και όλους,  δεν μπορούμε να μην θυμηθούμε τον αείμνηστο Άγγελο Ελεφάντη ( ΄΄Τα Λύκεια ως αυτόνομη εκπαιδευτική βαθμίδα ΄΄, ΑΥΓΗ 13/10/2006 ) : ΄΄…Η κρατούσα εκπαιδευτική πολιτική εγκαταλείπει οριστικά το όνειρο του υποχρεωτικού λυκείου, αν υποτεθεί ότι οι κρατούντες είχαν ποτέ τέτοια όνειρα. Και µόνο το γεγονός ότι µετατρέπει το λύκειο σε εξεταστικό κέντρο για την πρόσβαση στα ΑΕΙ-ΤΕΙ αποδεικνύει ότι εφαρµόζεται µια πολιτική αποτροπής από τα λύκεια της µεγάλης πλειοψηφίας των νέων, άρα και από την, τύποις τουλάχιστον, παρεχόµενη σ' αυτά γενική παιδεία…η σηµερινή οργάνωση του λυκείου αρνείται στους µισούς περίπου νέους και νέες όχι µόνο την πρόσβαση στα ΑΕΙ-ΤΕΙ (αυτό συνέβαινε πάντα) αλλά το ύψιστο µορφωτικό και κοινωνικό αγαθό που ονοµάζεται γενική παιδεία. Η πολιτεία κατέστησε τη γενική παιδεία προνόµιο µιας ορισµένης ελίτ, περισσότερο απ' όσο ήταν παλαιότερα.΄΄

Και  συνέχιζε ο Α. Ελεφάντης: ΄΄Ο κόµπος και το χτένι: Ο κόµπος βρίσκεται στο γεγονός ότι και πριν, µε τις δέσµες, και µε τις µετά ταύτα µεταρρυθµίσεις ο µηχανισµός χωλαίνει. Ο µηχανισµός αυτής της απόταξης είναι ο θεσµός που θέλει το λύκειο ως το αρµόδιο εξεταστικό κέντρο για την πρόσβαση στα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Η πρόσβαση όµως στη γενική παιδεία δεν θα έπρεπε να προσκρούει στα τείχη του κλειστού αριθµού, κανείς δεν θα έπρεπε να αποκλείεται από τη δυνατότητα να αποκτήσει το απολυτήριο λυκείου. Θα έπρεπε µάλιστα να υποχρεώνεται. Αυτή η υποχρέωση θα ήταν η πεµπτουσία της σύγχρονης δηµοκρατικότητας του λυκείου. Αλλά φαίνεται πώς πρέπει να τραφούµε για καιρό ακόµη µε διάφορες δηµαγωγίες που προσπαθούν να µεταµφιέσουν την πιο σκληρή ταξική επιλογή σε άνοιγµα στο "εκσυγχρονισµένο" σχολείο. Αυτός είναι ο κόµπος που δένεται σφιχτά σφιχτά, ακόµη µια φορά, παρά τον πακτωλό χρηµάτων που έρχονται από την ΕΕ αλλά και την τροµερή αφαίµαξη της οικονοµίας των νοικοκυριών. Και το χτένι; ∆εν υπάρχει άλλη λύση παρά η δωδεκάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση και η πλήρης αποσύνδεση του λυκείου από τις διαδικασίες εισαγωγής στην τριτοβάθµια εκπαίδευση, η απεξάρτηση της λυκειακής αποφοίτησης από την εισαγωγή στα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Τότε και οι εξετάσεις σε όλα τα διδασκόµενα στο λύκειο µαθήµατα, οι προαγωγικές και οι απολυτήριες, θα αποκτούσαν την παιδευτική τους λειτουργία.΄΄.

Το πρώτο βήμα στην αναγκαία όσο ποτέ υποχρεωτικότητα της δωρεάν και δημόσιας εκπαίδευσης έγινε το 2018, με τη θεσμοθέτηση της δίχρονης προσχολικής εκπαίδευσης. Έπεται συνέχεια...

Άγγελε προχωράμε!


του Χρήστου Πιλάλη

Τελευταία Ενημέρωση ( Πέμπτη, 21 Φεβρουάριος 2019 11:51 )  

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ


 

 

ΠΡΟΣΦΑΤΑ